جمعه, ۲۴/مرداد/۱۳۹۹ ۲۰:۴۸
کیانوش خانمحمدی

روزهای نبودنت

دوشنبه , ۱۳۹۸/۰۷/۱۵ ۰۹:۴۷
کد خبر :‌ 216
روزهای نبودنت
روزهای نبودنت را طوری میگذرانم،
که حتی زمان به عبور خودش شک کند.
.
مثل مسافری که از پنجره ی قطار ِ در حال حرکت،
قطاری که ایستاده را میبیند.
.
تنها نگرانم این لحظه ی متوقف،
در حقیقت ِ تو سالها طول بکشد.
.
با چشمهایی ضعیف و قلبی ضعیف تر برگردی،
گمان کنی من جوان مانده ام.
.
برای تکاندن ِ خاک، بر شانه ام بزنی
و فرو ریختنم تو را بترساند.
 

لینک کوتاه :
آخرین نظرات
* نام شما :
*ایمیل شما :
وبلاگ/سایت :
امتیاز به این مطلب :
0
*دیدگاه شما :